مهمترين قانون در زندگی " قانون کشاورزی " است.
و اون اينه که :" هر چه بکاری همان را درو خواهی کرد."
ما اعتقاد داريم که خداوند ، محبت است .اما اين دليل نميشه که ازش انتظار بيجا داشته باشيم . در واقع حقيقت اينه که خداوند ميخواد به ما برکت بده اما ما بايد اول يه چيزی بکاريم که با برکت او فزونی پيدا کنه. و همين طور که ما دانه ايی رو می کاريم برای به عمل اومدنش بايد صبر کنيم ، برای رسيدن به چيزهايي که او برامون در نظر گرفته هم نبايد عجله کرد وصبر لازم است.(وای اين که فاجعه است!!!)
راستی ، ميدونين وقتی يه آدم رو ميبينيم که مشکل داره بهترين فرصت رو برای نيکوکاری به دست آورديم و بايد خيلی شکر گذار باشيم که اين ما بوديم که با اون برخورد کرديم وگرنه اين فرصت رو از دست ميداديم.